Entre luces e aromas
Mentras remexía no estante dos libros atopei unha edición especial de contos do Anxel Fole, data do 97, cando lle adicaron o día das Letras. É curiosa prque a presentación do libro é cousa de Celso Currás que daquela era Conselleiro de Educación e Ordenación Universitária. Decateime de que o ex-conselleiro ten nome de percebeiro furtivo e aínda votei unhas risadas, se cadra tivo algo que ver un extrano aroma de Marrocos que aboiaba na sala. Os máis dos contos son tirados de "Á lus do candil " xa os lera todos pero así e todo deume por relee-los. Levo unha tempada que me dá por revisionar lecturas anteriores, sempre se descobre algo novo. E, dende logo, a traverso da exótica óptica que aportan os meus cultivos de guerrilla soáronme distintos os contos do Fole. Estoume volvendo un experto nesto do cultivo de plantas non meramente decorativas, este ano libráronse da queima, o ano pasado non tiven tanta sorte.
Pouco bo se pode dicir de min, deume por nacer un día frio de febreiro aló po-lo ano 72, cando na españa aínda rebulía un xeneraliño de título superlativo e as conspiracións xudeo-masónicas tiñan a culpa tanto das secas coma das inundacións. Dende aquela ata hoxe pouco fixen, aparte de medrar un pouco i engordar un mundo. Tampouco creo que o futuro me depare maiores emocións.
